28 مه 2024 - در یک پیشرفت پیشگامانه، متخصصان زنان و زایمان (Ob.Gyns) به عنوان بازیگران اصلی در نبرد با چاقی ظاهر شده اند. این متخصصان پزشکی که به طور سنتی بر سلامت باروری زنان تمرکز دارند، اکنون با تجویز داروهای ضد چاقی قدم به عرصه مدیریت وزن گذاشته‌اند. این رویکرد نوآورانه نشان دهنده تغییر قابل توجهی در تلاش های جامعه پزشکی برای مبارزه با اپیدمی چاقی است و امید جدیدی را به میلیون ها نفر از افرادی که با اضافه وزن دست و پنجه نرم می کنند، ارائه می دهد.

بر اساس تخمین ها 40 درصد از افراد در ایالات متحده چاق هستند و زنان احتمالاً با توجه به چالش‌های بالقوه ی کاهش وزن پس از زایمان یا جلوگیری از افزایش وزن مرتبط با یائسگی، لازم است کمک‌هایی را برای کنترل وزن از سوی پزشک زنان خود دریافت ‌کنند. در دهه ی گذشته مجموعه جدیدی از داروهای ضد چاقی در دسترس قرار گرفته است که گزینه های درمانی بیشتری را در اختیار بیماران و پزشکان قرار می دهد.

دکتر جوهانا جی. فینکل، استادیار بالینی زنان و زایمان در دانشگاه سیستم بهداشتی کانزاس، به شرکت کنندگان در نشست بالینی و علمی سالانه کالج آمریکایی زنان و زایمان، گفت: متخصصان زنان و زایمان آمادگی خوبی برای ارائه ی درمان و مشاوره برای مدیریت چاقی به بیماران خود دارند.

به گفته دکتر فینکل، فعالیت بدنی، تغذیه سالم و اصلاح رفتار همچنان از ارکان اصلی مدیریت وزن هستند، اما مداخلاتی مانند داروها یا جراحی نیز ابزارهای مهمی هستند.

دکتر فینکل گفت: "یک روش مشابه درمانی برای همه مناسب نیست." وقتی با یک بیمار صحبت می کنم، به سایر عوارض پزشکی که می توانم با این داروها درمان کنم، فکر می کنم.

زنانی که ممکن است داروهای ضد چاقی برای آنها تجویز شود، شامل افرادی با شاخص توده بدنی (BMI) 30 یا بیشتر؛ و زنانی با BMI حداقل 27 همراه با حداقل یک بیماری مرتبط با چاقی، مانند کلسترول بالا، فشار خون بالا، آپنه خواب یا دیابت هستند. هدف از درمان چاقی با دارو، کاهش حداقل 5 تا 10 درصدی وزن بدن است.

دکتر فینکل سه دسته اصلی از داروهای ضد چاقی را بررسی کرد: داروهای بلندمدت تایید شده توسط سازمان غذا و دارو؛ داروهای کوتاه مدت تایید شده توسط سازمان غذا؛ و سپس داروهای بدون برچسب که می توانند به کاهش وزن سالم نیز کمک کنند.

گزینه های کوتاه مدت شامل دی اتیل پروپیون، فنترمین، بنزفتامین و فندی مترازین است.

گزینه های طولانی مدت عبارتند از فنترمین/توپیرامات پیوسته رهش، اورلیستات، نالترکسونHCl/بوپروپیون HCl پیوسته رهش، و سه داروی آگونیست گیرنده GLP-1 شامل سماگلوتید، لیراگلوتاید و تیرزپاتید.

داروهای کوتاه مدت محرک هایی هستند که سیری را افزایش می دهند، اما می توانند دارای عوارض جانبی شامل فشار خون بالا، تاکی کاردی، بی خوابی، یبوست، خشکی دهان و اسهال باشند.

برای افراد مبتلا به پرکاری تیروئید، فشار خون کنترل نشده، مصرف کنندگان بازدارنده‌های مونوآمین اکسیداز(MAOI)، افراد مبتلا به بیماری های قلبی عروقی، گلوکوم یا سابقه مصرف مواد، این داروها منع مصرف دارند. هدف کاهش وزن 5 درصد در 3 ماه، و 3 ماه حداکثر مدت تجویز آنها است.

سپس دکتر فینکل موارد منع مصرف و عوارض جانبی داروهای خوراکی طولانی مدت را بررسی کرد. اورلیستات، که می تواند تا 5 درصد به کاهش وزن کمک کند، می تواند منجر به بی اختیاری مدفوع و مدفوع چرب شود و برای افراد مبتلا به کلستاز یا سوء جذب مزمن، منع مصرف دارد.

فنترمین/توپیرامات پیوسته رهش، که می تواند تا 10 درصد به کاهش وزن کمک کند، ممکن است منجر به فشار خون بالا، یبوست یا پارستزی شود و برای افراد مبتلا به پرکاری تیروئید، گلوکوم و سنگ کلیه منع مصرف دارد. دکتر فینکل گفت: پس از دوز اولیه 3.75 میلی گرم / 23 میلی گرم، دوز بیماران را هر 2 هفته یک بار افزایش می دهم، "اما اگر بیمار افزایش دوز را تحمل نکرد و یا اگر عوارض جانبی قابل توجهی داشت یا در حال کاهش وزن بود، دوز دارو را زیاد نمی کنم."

عوارض جانبی نالترکسون HCl/ بوپروپیون HCl پیوسته رهش، که می تواند منجر به کاهش وزن 5 تا 6 درصدی شود، می تواند شامل افکار خودکشی، فشار خون بالا، و گلوکوم باشد و در کسانی که مواد افیونی مصرف می کنند یا سابقه بی اشتهایی یا تشنج دارند، منع مصرف دارد.

دکتر فینکل در مورد جدیدترین اما موثرترین داروها، آگونیست های GLP-1 سماگلوتید، لیراگلوتاید و تیرزپاتید صحبت کرد. موارد منع اصلی برای این داروها، سابقه شخصی یا خانوادگی سرطان مدولاری تیروئید، هرگونه حساسیت به این دسته ی دارویی، یا سندرم نئوپلازی غدد درون ریز متعدد نوعII است.

دو خطر جدی اصلی پانکراتیت - خطر 1٪ - و سنگ کیسه صفرا هستند. اگرچه دکتر فینکل افکار خودکشی را به عنوان خطر بالقوه این داروها در نظر گرفت، اما جدیدترین شواهد نشان می دهد که هیچ ارتباطی بین افکار خودکشی و آگونیست های GLP-1 وجود ندارد. شایع ترین عوارض جانبی عبارتند از استفراغ، حالت تهوع، یبوست، اسهال، سوء هاضمه و افزایش ضربان قلب، اگرچه این عوارض در نهایت برطرف می شوند.

مکانیسم هر سه دارو برای درمان چاقی مشابه است. آنها با کند کردن تخلیه معده و مهار سیری مرکزی کار می کنند، اگرچه آنها مکانیسم های دیگری با مزایایی برای سطوح قند خون، قلب و کبد دارند.

در نهایت، دکتر فینکل داروهایی را که می توانند باعث افزایش وزن شوند، مرور کرد: مدروکسی پروژسترون استات برای کنترل بارداری، داروهای ضد افسردگی آمی تریپتیلین، پاروکستین، ونلافاکسین و ترازودون؛ مسدود کننده های بتا برای فشار خون بالا یا میگرن؛ تثبیت کننده های خلق و خوی گاباپنتین، لیتیوم، والپروات و کاربامازپین؛ و دیفن هیدرامین و زولپیدم برای خواب.

منبع:

https://medicaldialogues.in/obstetrics-gynaecology/news/obstetricians-and-gynecologists-empower-patients-with-anti-obesity-medications-for-weight-management-acog-meeting-129162